Гомер озынлыгына тиң юллар буйлап

Кырык елдан артык туган «Байкал» колхозында водитель булып эшләгән ул. Һәм бәла-кайгыларны урап кына узып киткән. Бу сүз башы гына, билгеле. Бер кешенең тормышы да югалту һәм хәсрәтсез булмый, әлбәттә. Дамир Сабирович Исламов ише кешеләр турында туган туфрагына береккән диләр. Автомобильләр сөйләшә белсә, алар Дамир Сабирович турында авыл елъязмасын язучыларга караганда күбрәк сөйләр иде мөгаен.

Аның хезмәт биографиясе туган колхозында эшчәнлеккә бәйле. Бу һөнәргә юл исә ерак Горловкада (Украинада) башланган, армиядән соң үзенең беренче водитель таныклыгын алган ул анда. Әтисе фронтка китеп, әйләнеп кайтмаган егет өчен бу гади документ кына түгел, олы тормышка юллама була. Ихтирамга лаек ир-егет юлы бу. Һичшиксез, әтисе, атасыз үсеп тә, сынмаган-сыгылмаган, башкаларга үрнәк булган улы белән горурланыр иде.

Тормышка тиң юл.

Дамир Сабирович хезмәт юлын танылган ГАЗикта башлый, аннары 10 ел үзбушаткыч йөк машинасында, 17 ел сөт ташу машинасында эшли, өч ел янгын сүндерү машинасында хезмәт куя. Аның бөтен тормышы авариясез, һәрвакыт өйгә, гаиләсенә илткән туры юл. Юбилярның гаиләсе исә – аерым бер горурлык. Тормыш иптәше Люция ханым белән (авылдашлары өчен ул Нурзия) иңне-иңгә терәп 66 ел гомер кичерәләр.

 Шуны билгеләү зарур, озын гомерле никах  - курорттагы роман түгел, бу ике кешенең көндәлек, җентекле хезмәте. Аларның хатирәләрен тыңлау – үзе бер рәхәтлек. Ул елларда кешеләр көчлерәк, чәмлерәк булган дигән тәэсир кала. Нурзия дә колхозда танылган кеше була. Бик уңган савучы булган ул, 25 сыерны кул белән сауган.

Бүген бу хезмәт батырлыгына тиң, ул елларда исә көндәлек хезмәт була. Алдынгыларның район слетына йөри, яхшы исәптә тора. Малкайлар да кешеләр кебек бит алар, аларның да ышанычын аклау кирәк. Бервакыт колхоз рәисе яшь Нурзия алдына олы бурыч куя.

- Менә бу алты малкайны бракка чыгарырга туры киләчәк. Аларны аякка бастыра алсаң, сиңа бер төркем сыер бирәм, - дип кистереп әйтә ул. Кыз бу эшне башкарып чыга. Бозаулары да, маститы да була. Чөнки кыз тереклек ияләрен ярата, үз эшен белә. «Байкал» колхозы сөт савып алу буенча юкка гына районда дан казанмый.

Төп бүләге-гаиләсе.

Исламовларның эшсөяр гаиләсе һавада очып йөрми. Алар авылда беренчеләрдән булып җиңел машина сатып ала – бу исә аларның финанс белемлелеген раслый. Акча да чутлый, аны акыл белән куллана да беләләр. Төпле хуҗа Дамир Сабирович әле дә аягында нык басып тора. Таякка таянып йөрсә дә. Бүген олы яшьтәге юбилярның тормышы салмак кына, тыныч кына ага. Хатыны белән өлкән улы һәм килене хозурында көн күрә алар. Оныклары еш кайта, картларның йөрәге шатлыкка тула.

Менә шундый җир тормышы – гади һәм чын. Дамир Сабирович иркен сулыш белән яши. Бу һәрвакыт шулай булган. Эшеңне намус белән эшлә, балалар үстер һәм сиңа гомер бирүчеләрне онытма. Язмабыз каһарманы 90 яшендә дә иң төп байлыгын – яугир әтисе хәтерен һәм авылдашларының хөрмәтен саклап калган. Бер тапкыр тормыш юлдашы итеп сайлаган яры белән 66 ел гомер – гомер көзендәге иң зур бүләк. Бу бүләк тугрылык һәм булганны саклый белгән кешеләргә генә бирелә.