«Иң элек Туган илең, аннары гына үзең турында уйла» - 25 яшьлек Илназ Әхмәдиевның тормыш кагыйдәсе шундый

Ягъни тиешле контракт төзи. Аның тәрҗемәи хәлендә геройлык турында афишалардан тавыш бирердәй һични дә юк сыман. Гап-гади егетнең үтә гадәти тормыш юлы... Ләкин берчак әлеге тормыш сораулар яудыра башлый. Аңа төбәп, ягъни мәсәлән. Егет аларга җавап эзли. Ватан чакыруы буенча кемдер өндәгән яки боерган өчен китми ул. Бары тик бервакыт  читтә кала алмавын аңлый. Аның барча дуслары һәм иптәшләре шунда бит. Ә ул? Ул исә биредә, инде ифрат көчле булып тоела башлаган тынлыкта...
- Контрактка мин 2025 елның 11 февралендә кул куйдым, - дип сөйли Илназ. - Аннары Луганскта укуларда булдык. Ә инде арытаба задание белән Курскка озаттылар…
Саран гына сүзләр - Луганскта бер ай чамасы «укулар”, десант-штурм полкы, сугышчан бирем, Курскка таба юллану...  Ә бит Илназ Әхмәдиевның  тыйнак кына сөйләме артында - хәрби эш нигезләрен үзләштерергә керешкән кичәге “гражданка” егете. Аннан соң - тәүге тапкыр җиңелчә яралану, бу хакта ул: «Бернинди куркынычы да юк", ди. Икенче тапкыр яралану алай ук җиңелдән булмый. Хәер, гомумән «җиңелчә” сүзе урынлы булыр микән. Күп газаплар кичергән Теткино авылы һәм аяусыз дошман  миномет уты – әлеге сугышның һәр мизгеле  хәтердә калган. Көчле атуга  эләктеләр ул чакта. Байтак егетләр мәңгегә ятып калды анда... Илназның аягы кыйпылчык тиеп өзелә. Алга таба, үзе сөйләгәнчә, авырту, шок һәм контузиядән укмашкан ниндидер кинотасма. Әмма бу кинотасмада иң мөһим кадр иптәшләр кулы була.
- Егетләргә рәхмәт, мине ут астыннан кулларында алып чыктылар. Югыйсә  исән  котыла алмас идем, - ди ул. Хәер, башкача булуы мөмкин дә түгелдер. Ерак еллардагы «үзең һәлак бул, әмма иптәшеңне коткар» дигән катгый әйтем әле дә әһәмиятен югалтмый ич.
Арытаба инде госпитальләр: башта Льгов, анда ампутация үткәрәләр,  Курск һәм, ниһаять, Мәскәү, атаклы Вишневский госпитале. Өч ай буе палаталарда яту, өч ай дәвамында бөтенләй үзгәчә тормыш булачагына күнегү... Илназның әнисе Фәния ханым  көтеп алынган һәм шул ук вакытта курку хисе уяткан  шалтыратуны искә төшерә. Яудан соң өч көн үткәч  шалтырата улы. Ана йөрәге шундук шомга кала - хәрби бирем үтәүгә алар гадәттә ике атнага китәләр бит. Бу көннәрдә якыннары белән элемтә һич кенә дә булалмый. Ничек шулай тиз соң әле бу юлы? Улыңның аяксыз кайтканын белү олы хәсрәт... Әмма ләкин, авыртыну хисен баса төшеп, гаилә бер үк сүзләрне  кабатлый: «Исән, иң мөһиме шул».
  Бүген Илназ инде ышанычлы рәвештә протезда йөри. Физик яра төзәлә бара, рухи яра әлегәчә кан саркый. Дусларны югалту җиңелдән түгел... Тик батыр егет тавышында үзе сайлаган язмыш өчен һич кенә дә үкенү хисе сизелми. Ул фәкать шушы юлны үтәргә тиеш иде. Мәҗбүриләп түгел, ә бәлки  эчке тавыш  чакыруы буенча.  Күтәрәлмәстәй сынауларның ни икәнен аңлады ул, ләкин чын ир-егет дуслыгы, туганлыгы бәясен  белүгә дә иреште.
Русия Федерациясе Президентының 2025 елның 29 ноябрендәге Карары нигезендә Әхмәдиев Илназ Марсель улы Суворов медале белән бүләкләнде. Бу югары дәрәҗә бүләк. Әмма гадәти яңгырашлы Карар  юлларын укыганда, ирексездән бер генә яуны да оттырмаган бөек рус полководец васыятен исеңә төшерәсең.  Әйе,  бер офицер исеменә тәкъдим хатында  Суворов тарафыннан теркәлгән ул сүзләрне һичшиксез васыять дияргә  мөмкин. Киләчәк буын ир-егетләр өчен васыять. «Кызулыксыз кыю, дуамаллыксыз җитез, ыгы-зыгысыз хәрәкәтчән, түбәнчелексез буйсына, шапырынусыз җитәкчелек итә, масаюсыз җиңә..."
Сүз уңаеннан, Александр Суворовның янә бер гаять үткер әйтеме дә бар бит әле: «Рухи биеклектән башка дан да, намус та юк". Герой әңгәмәдәшебезгә карап, аңлыйсың: Русия Ватаны тарихындагы бу гыйбрәтле сүзләрне бүгенге көнгә карата тулысынча кулланырга мөмкин. Чөнки сәгать җиткәч, нәкъ менә Илназ кебек егетләр артык  ыгы-зыгысыз һәм шапырынусыз җаваплылыкны үз җилкәсенә йөкли.  Ватан чакыруы буенча яуга атлый алар, чөнки башкача булдыралмыйлар.