Корычтай чыдам әтисезлек халәте.

Хөрмәтле ветеранны  район җитәкчелеге исеменнән котларга район башкарма комитеты җитәкчесенең беренче урынбасары вазифаларын башкаручы Айгөл Магамедова килде. Ул Вәсим Харис улына иң җылы, ихлас теләкләрен җиткезде һәм истәлекле бүләк тапшырды. Көчле ихтыярлы  олпат яшьтәге юбилярга  мондый игътибар сизелерлек тәэсир итте, әлбәттә. Чын күңелдән күрсәтелгән хөрмәт һәрчак эчкерсез хис-тойгылар уятучан.
Вәсим Харис улы тумышы белән Яссы Тугай авылыннан. Аның балачагы Бөек Ватан сугышының беренче көннәрендә, әтисен фронтка чакырганда ук өзелә. Фаҗигале язмыш - гаилә башлыгы 1941 елның сентябрендә үк Ленинград янында батырларча һәлак була. Ләкин якыннары бу хакта  озак вакытлар белми, өмет белән яши. Дистә еллар узгач кына, ниһаять, сугышчы һәлак булган урын турындагы  хакыйкать ачыла... Ана кеше биш баласы белән ялгыз кала. Шул биш сабыйның берсе - кечкенә Вәсим. «Хөрмәт һәм мактау” - Ана тарафыннан куелган көч, авыр хезмәт турында сөйләгәндә,  артык коры яңгырый кебек бу сүзләр. Сугыш вакытында һәм сугыштан соңгы җимереклектә,  тол солдат хатыны буларак, исән калу, балаларны тәрбияләү, укыту, аякка бастыру... Авыр  елларда орденнар һәм югары сүзләр белән билгеләнмәгән батырлык үрнәге ул. Бүгенге чор туганнар, элеккеге вакыйгалар турында уйланганда, ирексездән гаҗәпкә кала: ничек ул хатыннар  иңнәренә төшкән чиксез авырлыкны шул дәрәҗәдә тын һәм лаеклы күтәрә алды икән? Зарланмыйча, үз йөген башкалар җилкәсенә салырга маташмыйча? Сүзсез генә, тешләрен кысып һәм якты киләчәккә ышанып...
Әлеге чыдамлык, ныклыкны ана сөте белән сеңдергән Вәсим  ышанычлы һәм төпле хезмәт төрен - тимер юлны сайлый. ФЗО тәмамлагач, озак еллар тимер юл цистерна-вагоннар  прапорщигы булып эшли ул. Рельслар аның язмышына, ә һөнәр үзе тормыш мәгънәсенә әверелә.  Хатыны да шул ук тармакта эшли. Ирле-хатынлы бергә озак, яхшы гомер кичерә, кулга-кул тотынышып яши. Тик  Ходай аларга бала бәхете бирми, нишлисең, кайчак була торган хәл...  Бу сынауны да  бер-берсенә терәк булып үтә алар. Кызганычка каршы, күптән түгел Вәсим аганың хәләле вафат булган. Олы яшьтә ялгыз калу бик тә читен сынау кебек. Әмма бу хәлдә   язмыш бүләге - кешеләр игелеге ярдәмгә килә. Менә 14 ел инде Вәсим Харис улына  социаль хезмәткәр Нәфисә ханым Садыйкова булыша. Фамилиясенә кадәр тап килүен әйт,  асылда  исә бетмәс-төкәнмәс хуҗалык мәшәкатьләрен үз өстенә алган иң якын кешегә әверелгән ул. Әмма хаклык өчен әйтергә кирәк, юбиляр үзе дә сынатып баручылардан түгел! Олы яшьтә булуына карамастан, бирешергә уйламый. Кайнатма әзерләргәме? Рәхим ит! Берәр кирәкле әйбер алырга бистәгә чыгаргамы? Бик теләп! Вәсим Харис улы тормыш белән тулысынча килешеп яши. Зар-үпкә җыймый, авырлыклардан зарланмый, ә бары тик алга атлавын белә. Намус, тыныч күңел һәм  әти-әнисеннән мирас булып калган, 90 елгача сузылган юлларда чыныга төшкән эчке рух көче яшәтә аны.

<>