Өч инсульт, бер мәхәббәт һәм биш өмет чаткысы

Алабакүл бистәсе зур түгел, монда һәркем бер-берсен яхшы белә сыман. Әмма ләкин  тыйнак кына, артык күзгә бәрелеп бармыйча гына гомер кичерүгә өстенлек биргән якташлар да юк түгел. Шуларның берсе – Рәхимҗан Акмал улы Йосыпов. 75 яшендә ул дан эзләми,  тәкъдир дигәнең шактый сынаса да, язмышына зарланмый. Чын башкорт характеры, җир, тугрылык һәм югалтулар рәнҗешен дә, ышаныч-өметен дә бергә сыйдырган олы йөрәк турында сүзебез... Рәхимҗан абый тумышы белән Башкортостанның Караидел районыннан – гаҗәеп табигый гүзәллек төбәгеннән. Әйтергә кирәк,  ул заманалар бер үк вакытта юмарт та, хезмәт урыннарына саран да булган. 
- Авылда әллә ни майтарып булмый иде, - дип искә ала Рәхимҗан ага. - Ә бит эшлисе генә түгел, акча табасы да килә. Яхшы тормыш төзергә дә...
Һәм ул, шул еллардагы күпчелек егетләр кебек үк, «яхшы эшкә, уңай гамәлләргә” өндәгән юлны сайлый. Кыскасы,  Йосыпов Казахстанга, чирәм җирләр үзләштерергә юллана. Дәрт-дәрман тулы сүзләр, ә гамәлдә исә шактый тир түгәргә туры килә егетләргә. Кем әйтмешли, «эш көннәре эссе, яуга охшаш". Әмма ләкин  Йосыпов зарланмый. Атаклы комбайнер, тракторчы, бульдозерчы булып таныла. Техника үзе үк аның кулларын тоя-сиземли, диләр хәтта. Төньяк Казахстанның иксез-чиксез кырлары, эшкәртелүче туфрак тузаны һәм кайчандыр кыргый җирдә тәүге уңыш алу шатлыгы... Гадәти юллар артында меңнәрчә гектар сөрелгән җир һәм тонналап җыелган ашлык тора. Уңган якташыбыз исәбендә – Әпсәләм төзелеш конструкцияләре һәм материаллар комбинатында  тырыш хезмәт тә. Чирәм җирләрне үзләштерүгә килгәндә, механизаторларга (һәм башка һөнәр ияләренә) яхшы түлиләр, ә иң мөһиме – бушлай торак бирәләр. Киләчәк үсеш өчен менә дигән форсат, әлбәттә. Рәхимҗан Йосыпов бу мөмкинлектән тулысынча файдалана, әмма тамырларын һәрвакыт хәтерли. Менә-менә туган якларына кайтасын белгән кебек... Язмыш  исә үзенчә хәл итә: Казахстанда ул үзенең сөйгәнен –  Алабакүл кызын очрата. Нәкъ җырдагыча: «Сылу кызлар каршылады талгын җыр белән...» 33 ел бергә тату гомер кичерә матур пар. Бүгенге көнгәчә, инде 17 ел тол яшәсә дә,  сирәк очраучы бәхет кадерен белә Рәхимҗан абый. Хатыны бакыйлыкка юллана, тик Алабакүл бистәсе Йосыпов өчен мәңгегә туган төбәгенә әверелә. Гаилә нәкъ менә бирегә, 1994 елда, социалистик республикаларда «аңлаешсыз, ихтимал аңлаешлы да вакыйгалар» башлангач күченеп килә.  Гаилә башлыгы  өчен  иң зур байлык – балалар. Алар хакына ул караңгыдан тора, алар хакына һичбер эштән  курыкмый. Бүген исә кызы һәм улы мәшәкатьләре белән яши. Рәхимҗан Акмал улы элеккеге чор чыныгу вәкиле. «Шау-шу кирәкми, мин бары тик үз эшемне башкардым», диючеләрдән. Әмма шулай да район гәзите бер әһәмиятле вакыйганы читләтеп үтәлми:  героебыз үз вакытында «Батырлык өчен» медале белән бүләкләнгән. Ветеран нәрсә өчен алганы турында артыгын сөйләргә яратмый. «Ерак Көнчыгышта диңгез авиациясендә укчы-радист булып хезмәт иттем”, ди. Аның өчен бу инде әллә ни әһәмиятле түгел кебек тоела. Башкасы мөһим – үзеңнең һәм якыннарың сәламәтлеге. Ни генә димә,  өч инсульт, инфаркт кичергән ветеран... Әмма ләкин бирешергә уйламый. Янәшәдәгеләре, сагынып көткән кешеләре өчен нык торырга омтыла ул.
Бүген Йосыпов йортында тынлык. Артык тын. Махсус хәрби операциягә хезмәт итәргә киткән  Рөстәм улы инде ярты ел элемтәгә чыкмый...
– Элек еш шалтырата иде, ялга кайта иде, – ди калтыранган тавыш белән әти кеше. –  Телефон дәшми. Исәндер дип ышанам. Көтәм. Әсирлектә булса да, яклар әсирләр белән алмашалар бит.
Рәхимҗан Акмал улының кияве (кызының ире) шулай ук әлеге вакытта анда, махсус хәрби операция зонасында. Күп авырулар белән эзәрлекләнгән, сөекле хатынын югалткан 75 яшьлек ир асылы көн саен тәрәзә янына килә. Алабакүлдә юллар ерактан ук күренә. Улын гына көтми – иксез-чиксез күңеленең тулы бер өлешен көтә Ата. Адәм баласын Өмет яшәтә...